بنام خداوند مهربان

عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت
صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت

سلام علیکم
عید سعید بر شما دوستان گرامی مبارکباد
ماه پربرکت میهمانی خدا هم تمام شد و ما موندیم و حسرت
البته روز حسرت که بعد از ماه رمضان هم داره پخش میشه رو نمیگما
حسرت رو میگم
حسرت قرائتی که هر آیه اش یه ختم قرآن بود، حسرت ساعاتی که حتی خوابیدن هم تو اونا عبادت بود، حسرت نماز صبحهایی که تعدا بیشتری از همسایه ها مسجد میومدن و خیابونا رنگ عشق می گرفت، حسرت سحرهایی که تعداد زیادی از خونه ها چراغشون روشن بود و آدم وقتی از خونه بیرون بود لذت میبرد، حسرت صفا و صمیمیت و مهربانی که بین مردم زیاد شده بود
یادمه از مرحوم میرزا اسماعیل دولابی شنیده بودم که میفرمود زائر اونه که وقتی میره زیارت امام رضا(درود و رحمت خدا بر ایشان باد) و برمیگرده جسمش برگشته باشه و خودش تو حال و هوای زیارت مونده باشه.
از طرفی از مرحوم آیت الله مجتهدی تهرانی(رحمت خدا بر ایشان باد) شنیده بودم که روزه دار واقعی کسی است که هر سه نوع روزه عام و خاص و خاص الخاص رو داشته باشه، یعنی هم از مبطلاتی که تو رساله اومده دوری کنه و هم اعضا و جوارحش روزه باشن و هم تو دلش غیر از خدا کسی نباشه.
وقتی این دو تا میذارم پیش هم میبینم مهمون خدا کسی است که وقتی جسمش از ماه میهمونی خدا بیرون میاد روحش مهمون خدا بمونه  و مراقب حرکات اعضا و جوارح بدنش باشه و تو دلشم غیر خدا راه نده.
باید مواظب باشیم اگه تو ماه رمضان یه پله بالاتر اومدیم حداقل همینو حفظ کنیم تا ماه رمضان بعدی یه پله بالاتر بریم نه اینکه سال دیگه بعید فطر برسیم جایی که الان هستیم.
برام دعا کنید بتونم همیشه حس مهمون خدا بودن رو داشته باشم
در پناه حق محفوظ باشید